| DŽAMIJA
|
Medrese, kao zavodi islamskog obrazovanja u Bosni i Hercegovini, ali i temelji obrazovanja uopće, nastajale su kao zadužbine (vakufi) imućnih muslimana. Te su zadužbine uglavnom uključivale
zgrade medresa, džamije uz njih i određena materijalna dobra iz kojih su medrese crpile sredstva za rad.
Behram-begova medresa je, također, nastala na ovom konceptu. Vakif Behram-beg je darovao zemljište za njenu zgradu, a izgradio je i džamiju u blizini.Džamija je dobila ime po njemu, ali je tokom vremena u narodu prozvana Šarenom.
Od ovog koncepta Medresa nije ni danas odustala. Na lokaciji u kojoj je ova škola danas smještena, u proljeće 1997. god. je započeta izgradnja džamije, kao središnje i primarne komponente medresanskoga kompleksa.
Izvođenje radova je planirano u tri faze. Prva i druga su ranije realizirane što je omoguilo i radno otvaranje džamije 17. oktobra 1999. godine, a prošle godine je i treća faza privedena kraju. U njoj svakodnevno obavljaju namaze učenici i muderisi Medrese, a svoje duhovno utočište nalaze i brojne džematlije iz naselja koja joj gravitiraju (ovaj dio Tuzle do sada nije imao džamiju), kao i musafiri.
Edukaciona sala već služi za organiziranje brojnih tribina, seminara i sličnih manifestacija.
Prema projektnoj dokumentaciji, džamija ima 955,70 m2 zatvorenoga prostora. Taj prostor se sastoji od glavnoga prostora za klanjanje, mahfila, sale za edukaciju, ulaznih holova (muški i ženski), sanitarnih čvorova i suterenskog prostora.
U arhitektonskom rješenju, posebna pažnja je posvećena postepenom doživljavanju pojedinih dijelova džamije. Razmatran je i efekat prirodnoga i vještačkog svjetla, postavljanjem stakla na kupoli i na zidovima. U njenom prostoru može istovremeno obaviti namaz 1000 klanjača, a u dvorištu još 300.
Džamija je sada u potpunosti funkcionalna i svojim izgledom, prema ocjenama eminentnih umjetnika, pretstavlja arhitektonski dragulj ovog podneblja.
|
|
:: zadnji put ažurirano: 23-04-2005
|
|
|
